Trabzon'da bir spor kulübü taraftarının sözlü saldırıya uğradığı iddiasına ilişkin

Süper Lig'in üçüncü haftasında, 31 Ağustos tarihinde Diyarbakır'da oynanacak Amedspor - Trabzonspor müsabakası öncesinde Trabzon Çarşı Meydanı'nda yaşanan bir olay, sosyal medyaya yansıyan görüntüleriyle kamuoyunda derin bir rahatsızlık uyandırmıştır. Söz konusu kayıtlarda; Amedspor forması giyen bir yurttaşımızın, sırf taşıdığı forma nedeniyle bir grubun sözlü saldırısına ve nefret söylemine maruz kaldığı, “terörist” iddiasıyla hedef gösterilerek üzerindeki formayı çıkarmaya zorlandığı açıkça görülmektedir. Olay anında Beşiktaş formalı eşinin kendi tişörtünü vererek Amedspor formasını kapatmak zorunda kalması ve mağdur kadının çevrendekilere “Ben terörist değilim, Diyarbakırlıyım!” diyerek kendisini savunmak durumunda bırakılması, karşı karşıya kalınan toplumsal baskının boyutunu gözler önüne sermektedir. Yaşanan bu çirkin olay, basit bir sportif holiganlık veya münferit bir gerilim olarak değerlendirilemez. Bu durum; Kürt kimliğine, toplumsal sembollere ve bir kentin sportif aidiyeti olan Amedspor'a yönelik yıllardır üretilen ötekileştirici dilin ve kurumsal şartlanmanın acı bir yansımasıdır. Nitekim yasal çerçevede atılan adımlara ve siyasi irade beyanlarına rağmen, toplumsal psikoloji ve zihniyet dönüşümü bu değişimlerin maalesef gerisinde kalmaktadır. Yıllarca Amedspor gibi kurumları ve belirli aidiyetleri “güvenlik tehdidi” olarak kodlayan resmi söylem ve pratikler, kamusal alanda bir yurttaşın yalnızca forması sebebiyle kriminalize edilmesine yol açan ezberleri beslemeye devam etmiştir. Sorunun çözümü; yalnızca mevzuat düzenlemeleriyle sınırlı kalmayıp, bu yasaların ruhunu ve eşit yurttaşlık ilkesini toplumsal yaşamın her alanına hâkim kılacak kararlı politikaların hayata geçirilmesidir. Kamusal alanda huzurun, barış ikliminin ve eşit yurttaşlık hukukunun temini; sokakta nükseden bu ırkçı, nefret dolu ve ayrıştırıcı yaklaşımların kararlılıkla mahküm edilmesi ve cezasız bırakılmamasıyla mümkündür.