Bir gazetecinin katıldığı televizyon programında söylediği sözlere ilişkin

Perihan KOCA Mersin Milletvekili 28 Ağustos 2026 tarihinde kamuoyuna yansıyan görüntülerde gazeteci Kemal Öztürk'ün bir televizyon programında Suriye'deki gelişmeleri değerlendirirken Arap Alevilerini/Nusayrileri topluca hedef alan nefret söylemi ve katliam çağrısı içeren ifadeler kullandığı görülmüştür. Söz konusu ifadelerin yalnızca bir gazetecinin Suriye siyasetine ilişkin siyasi değerlendirmesi olarak görülmesi mümkün değildir. Bu ifadeler, Suriye'deki iç savaş başladığından bu güne kadar örneği sıkça görülen ve her seferinde cezasızlık politikalarıyla geçiştirilen sistematik nefret politikalarının yeni bir yansımasıdır. Kullanılan dil, açık biçimde bir inanç ve kimlik topluluğunun tamamını tehdit eden ve bu topluluğa yönelik şiddet çağrısı yapar niteliktedir. Çok açık ki Öztürk bu cesareti, kendisini katliamlarla, inkârla, asimilasyonla ve toplulukları kimlikleri üzerinden hedef alan siyasal pratiklerle örülmüş tarihsel hafızadan almaktadır. Bugün kurulan bu dil, geçmişteki katliamları aklayan ve o katliamları mümkün kılan zihniyetin, siyasal atmosferin ve cezasızlık kültürünün günümüzdeki uzantılarından biridir. Türkiye'nin yakın tarihi, bunun ağır sonuçlarını defalarca göstermiştir. Dersim, Maraş, Çorum ve Sivas, Alevi kimlik ve inançlar üzerinden hedef gösterilmesinin, nefret söyleminin ve katliamların cezasızlığın nelere yol açabileceğini gösteren tarihsel deneyimlerle doludur. Kamuoyuna açık televizyon yayınlarında bir inanç ve kimlik topluluğunun tamamını hedef alan, onları topluca suçlayan ve kitlesel şiddeti meşrulaştırabilecek ifadeler karşısında devletin görevi sessiz kalmak değil, hukukun gerektirdiği biçimde derhal ve etkili bir soruşturma yürütmektir. İktidarın ve kamu otoritelerinin temel görevi, toplumdaki farklı inanç ve kimlik gruplarının eşit yurttaşlığını, yaşam hakkını ve güvenliğini güvence altına almaktır. Devletin yükümlülüğü, iktidara veya siyasi konumuna bakmaksızın nefret söylemi ve şiddeti meşrulaştıran ifadeler karşısında hukuku eşit biçimde uygulamaktır.