Enflasyonla mücadeleye ilişkin

Türkiye, son yıllarda yüksek enflasyon, döviz kurlarındaki hızlı artışlar, temel tüketim maddeleri ve kamu hizmetlerine yapılan zamlar, artan vergi yükleri, gelir dağılımındaki bozulma ve satın alma gücündeki gerileme nedeniyle ağır bir ekonomik kriz süreci yaşamaktadır. Yaşanan ekonomik gelişmeler, toplumun geniş kesimlerinin yaşam koşullarını olumsuz etkilemekte ve sosyal refah düzeyinde ciddi kayıplara yol açmaktadır. Özellikle emekliler, asgari ücretle çalışanlar, sabit gelirli kamu çalışanları, küçük esnaf, çiftçiler ve işsizler ekonomik krizin yükünü en ağır şekilde hisseden kesimler arasında yer almaktadır. Gıda, barınma, enerji, ulaşım, eğitim ve sağlık harcamalarındaki artışlar karşısında gelirlerin yetersiz kalması, milyonlarca vatandaşın temel ihtiyaçlarını karşılamasını güçleştirmektedir. Emekliler, uzun yıllar çalışarak-elde ettikleri gelirlerin enflasyon karşısında hızla erimesi nedeniyle insanca yaşam koşullarından uzaklaşmakta; asgari ücretliler ücretlerinin yıl içinde reel olarak değer kaybetmesi sonucunda yoksulluk sınırının altında yaşam mücadelesi vermektedir. Çiftçiler ise artan mazot, gübre, yem, tohum, ilaç ve enerji maliyetleri nedeniyle üretim faaliyetlerini sürdürmekte zorlanmakta; birçok üretici borç yükü altında üretimden çekilme riskiyle karşı karşıya bulunmaktadır. Küçük esnaf ve sanatkârlar yükselen kira, enerji, finansman ve işletme maliyetleri nedeniyle faaliyetlerini sürdürmekte güçlük çekmekte, birçok işletme kapanma veya küçülme tehlikesi yaşamaktadır. Artan işsizlik ve güvencesiz çalışma koşulları da ekonomik sorunların toplumsal etkilerini daha da derinleştirmektedir. Öte yandan dolaylı vergilerin toplam vergi gelirleri içerisindeki yüksek payı, ekonomik yükün büyük ölçüde dar ve orta gelirli vatandaşların omuzlarına binmesine neden olmaktadır. Gelir dağılımındaki bozulma ve yoksulluğun yaygınlaşması sosyal adalet duygusunu zedelemekte, toplumsal huzur ve ekonomik istikrar açısından önemli riskler yaratmaktadır.