Adli soruşturmalar kapsamında el konulan dijital materyallerdeki kişisel verilerin korunmasına ilişkin

| 4 Özgür KARABAT Emniyet Genel Müdürlüğü'nün 2025 Yılı İdare Faaliyet Raporu verilerine göre, yürütülen soruşturma ve kovuşturmalar kapsamında Emniyet birimlerine intikal eden dijital materyallerin “99,72'sinin incelemesinin tamamlandığı ve Siber Suçlarla Mücadele birimlerince 282.578 adet dijital materyalin incelendiği kamuoyuna açıklanmıştır. Anayasa”mızın 20*nci maddesinde güvence altına alınan “Özel Hayatın Gizliliği” ve 22'nci maddesinde korunan “Haberleşme Hürriyeti”, bireylerin dijital varlıklarını da kapsayan dokunulmaz haklardandır. Ayrıca, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 8'inci maddesi ile Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin 17'nci maddesi, dijital verilerin aranması ve incelenmesini doğrudan “özel yaşama müdahale” olarak değerlendirmekte ve bu işlemlerin sınırlarının katı kanunilik, ölçülülük ve demokratik toplum düzeninin gerekleri ilkeleriyle çizilmesini zorunlu kılmaktadır. Çağdaş hukuk sistemlerinde, dijital materyallere el koyma ve inceleme işlemleri adli kolluğun takdirine bırakılmayıp, verilerin bütünlüğünün (hash değerlerinin) arama mahalinde anlık tespiti, imaj örneğinin derhal şüpheliye verilmesi ve sadece suçla doğrudan ilgili verilerin ayıklanarak diğer verilerin derhal imha edilmesi esasına dayanır. Buna karşın ülkemiz uygulamasında, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 13'üncü maddesinde açıkça düzenlenen hukuki güvencelerin (arama yerinde imaj alma, kopyalama ve bütünlük doğrulama kopyasının ilgilisine teslimi) kural olmaktan çıkarılıp istisna haline getirildiği; el konulan telefon, bilgisayar ve harici belleklerin aylarca kollukta bekletildiği, sınırsız ve ölçüsüz bir biçimde kişisel verilerin tarandığı ve bu durumun kitlesel bir hak ihlaline dönüştüğü gözlemlenmektedir. Ayrıca son dönemde yapılan operasyonlarda dava konusu kapsamında olmadığı halde elde edilen kimi dijital materyallerin basına servis edildiği ve kişilerin özel hayatlarının magazinel biçimde hedef alındığı pek çok örnek yaşanmıştır. İnceleme oranının “99,72 gibi yüksek bir seviyede gerçekleşmiş olması, incelemenin niteliğinden ziyade niceliğine odaklanıldığını ve hukuki denetim mekanizmalarının bypass edilerek genel bir “dijital arama taraması” yapıldığı yönündeki kuşkuları artırmaktadır. Buna Göre;