2027-2029 yıllarını kapsayan Orta Vadeli Program'a ilişkin

Cengiz ÇİÇEK İstanbul Milletvekili 2027-2029 dönemini kapsayan yeni Orta Vadeli Program (OVP), önümüzdeki üç yılın ekonomi ve bütçe politikalarının temel çerçevesini ortaya koymaktadır. Program bir bütün olarak değerlendirildiğinde, işçilerin, kamu emekçilerinin ve emeklilerin gelirlerini baskılayan, çalışma yaşamındaki güvencesizliği derinleştiren, kamusal varlıkları özelleştirmeye açan ve sermayeyi önceleyen bir ekonomi politikasının sürdürüleceği görülmektedir. Bu haliyle OVP, ekonomik krizin ve enflasyonun maliyetini sermayeye değil, emeğiyle geçinen milyonlara yükleyen mevcut bölüşüm politikasının devamı niteliğindedir. Bir önceki OVP'de 2026 yılı için yüzde 16 olarak öngörülen enflasyonun yeni programda yüzde 28,4 olarak tahmin edilmesi, iktidarın kendi hedeflerinden ne ölçüde uzaklaştığını göstermektedir. Buna rağmen emekçilerin ve emeklilerin geçmiş yıllarda yaşadığı gelir kayıplarını telafi edecek bir politika ortaya konulmamaktadır. Enflasyon hedefleri tutturulmazken ücretlerin baskılanması, iktidarın ekonomi politikalarının bedelini bir kez daha emeğiyle geçinenlere ödettiğini göstermektedir. OVP'de güvenceli ve insanca ücretli istihdamı büyütmek yerine “güvenceli esneklik” adı altında esnek çalışma biçimlerinin yaygınlaştırılması öngörülmektedir. Kısmi süreli, çağrı üzerine ve benzeri çalışma biçimlerinin yaygınlaştırılması; işçinin güvencesini değil, sermayenin ihtiyaçlarına göre şekillenen bir çalışma düzenini güçlendirmektedir. Bu modeller özellikle kadınları düşük ücretli, kısmi süreli ve güvencesiz istihdama sıkıştıran mevcut eşitsizliği daha da derinleştirmektedir. İşsizlik Sigortası Fonu'nun işsiz kalan işçinin güvencesi olmaktan uzaklaştırılarak işveren teşvikleri ve çeşitli istihdam programlarının finansmanında kullanılması da aynı politikanın bir başka boyutudur. Bu politika çocuklara kadar uzanmaktadır. OVP'de staj ve işbaşı eğitimi programlarının özel sektörle birlikte yaygınlaştırılması hedeflenirken, MESEM kapsamında çocukların iş kazalarında yaralandığı ve yaşamını yitirdiği bir düzen devam etmektedir. Çocukların eğitim hakkını esas almak yerine onları daha erken yaşta işletmelerin ihtiyaçlarına göre çalışma yaşamına çeken bu model, işçileştirilmiş çocukların ucuz ve güvencesiz işgücü olarak kullanılmasını yaygınlaştırmaktadır. Aynı sınıfsal yönelim bütçe politikasında da görülmektedir. Ücretliler üzerindeki vergi yükü devam ederken faiz giderleri büyütülmekte, halkın ortak varlıklarından özelleştirme yoluyla yeni gelir elde edilmesi hedeflenmektedir. Bir tarafta emeğiyle geçinenlere ücret disiplini, daha fazla esneklik ve kemer sıkma dayatılırken; diğer tarafta faizden, teşviklerden ve kamu varlıklarının devrinden yararlanan kesimlere yeni alanlar açılmaktadır. OVP bu haliyle yalnızca bir ekonomik hedefler belgesi değil, kamusal kaynakların kimden yana kullanılacağını açıkça ortaya koyan bir bölüşüm programıdır.