Kapatılan Gülhane Askeri Tıp Akademisinin Yeniden Kurulması ve Sağlık Bakanlığı ile Sağlık Bilimleri Üniversitesine Devredilmiş Olan Askeri Kurum ve Kuruluşların Milli Savunma Bakanlığı ile Gülhane Askeri Tıp Akademisine Devredilmesi Hakkında Kanun Teklifi

Ulusal güvenliğimizin teminatı olan Türk Silahlı Kuvvetleri, hem ülke sınırlan içinde hem de sınır ötesinde milletimizin huzuru, güvenliği ve bağımsızlığı için görev yapmaktadır. Ordumuzun görevlerini etkin biçimde yerine getirmesinde en az silahlı unsurlar kadar önemli olan bir yapı daha vardır: askeri sağlık sistemi. Mehmetçiğin sağlığı, hayatı ve cephe hattındaki direnci büyük ölçüde bu yapının varlığına bağlıdır. Askeri hastaneler ve askeri doktorlar, yalnızca tedavi hizmeti değil, aynı zamanda ordunun harp sahasındaki operasyonel kapasitesinin ayrılmaz bir parçasıdır. Askeri tıp; savaş cerrahisi, KBRN (Kimyasal - Biyolojik - Radyolojik - Nükleer) harp sağlığı, askeri psikoloji, saha cerrahisi ve kriz koşullarına özgü planlama gibi yüksek düzeyli uzmanlık alanlarım içerir. Askeri doktorlar yalnızca klasik tıp eğitimi almaz; cephe koşullarında hızlı karar verme, yaralı nakli, birlik sevk ve idaresi gibi görevlerde de yetkinlik kazanır. Bu özellikleriyle askeri tababet, sivil sağlık hizmetlerinin yerine geçemeyeceği, özel bir uzmanlık alanıdır. Hiçbir demokratik ülkede, hiçbir iktidar kendi ordusunu askeri doktorundan ve askeri hastanelerinden yoksun bırakmaz; böyle bir uygulama ne akılla ne de devlet ciddiyetiyle bağdaşır. Ancak 15 Temmuz 2016'daki darbe girişimi sonrasında çıkarılan 669 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Gülhane Askeri Tıp Akademisi (GATA) başta olmak üzere Türkiye'nin dört bir yanında faaliyet gösteren 25 askeri hastane, Sağlık Bakanlığı'na devredilmiştir. Bu adım, askeri sağlık sistemini Genelkurmay Başkanlığı'nın kurumsal yapısından kopararak sivil bir yapıya bağlamış ve Cumhuriyet tarihinde eşi benzeri görülmemiş bir kurumsal tasfiyeye neden olmuştur. Böylece Türkiye, askeri hastanesi bulunmayan tek NATO ülkesi haline gelmiştir. Bu kararın ardından askeri sağlık sistemi çok ağır bir darbe almıştır. 2 bini aşkın askeri doktor ve sağlık personeli sistem dışına itilmiş, önemli bir kısmı görevlerinden ayrılmış veya özel sektöre geçmiştir. Uzman harp cerrahı sayısı 347'ye kadar düşmüş, savaş cerrahisi alanında kurumsal kapasite neredeyse ortadan kalkmıştır. Askeri sağlık altyapısının yok edilmesi, sınır ötesi operasyon bölgelerinde Mehmetçiğin hızlı ve etkin sağlık hizmetine erişimini büyük ölçüde sınırlamış, cephe hattında yaşanan yaralanmalarda kritik dakikaların kaybedilmesine yol açmıştır. Bu tablo, bir sağlık politikası değil, bir güvenlik zafiyetidir. Kapatılan askeri hastaneler şunlardır: GATA (Gülhane Askeri Tıp Akademisi) (Ankara), Haydarpaşa GATA Eğitim Hastanesi (İstanbul), Ankara Mevki Askeri Hastanesi (Ankara), Etimesgut Zırhlı Birlikler Askeri Hastanesi (Ankara), İstanbul Askeri Hastanesi (İstanbul), İzmir Askeri Hastanesi (İzmir), Diyarbakır Askeri Hastanesi (Diyarbakır), Edirne Askeri Hastanesi (Edirne), Erzurum Askeri Hastanesi (Erzurum), Eskişehir Askeri Hastanesi (Eskişehir), Balıkesir Askeri Hastanesi (Balıkesir), Adana Askeri Hastanesi (Adana), Malatya Askeri Hastanesi (Malatya), Kayseri Askeri Hastanesi (Kayseri), Konya Askeri Hastanesi (Konyst^rjr^şb^po^ Hastanesi (Trabzon), Kasımpaşa Askeri Hastanesi (İstanbul)^/Gü]%öffî^i;^ Hastanesi (İstanbul), Bursa Askeri Hastanesi (Bursa), Manisa.;^s1<en^d^tanesi (Manisa), Çanakkale Askeri Hastanesi (Çanakkale), Van AsKe§ hl^^^i^an). 1923 Mamak Askeri Hastanesi (Ankara), Hasdal Askeri Hastanesi (İstanbul) ve Gölcük Askeri Hastanesi (Kocaeli). Bu kurumlar, Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren harp cerrahisinin, askeri tababetin, saha sağlığı organizasyonunun ve kriz anlarında ülkenin sağlık güvenliğinin temel direği olmuştur. Aradan geçen dokuz yılda askeri sağlık altyapısının eksikliği, hem operasyon sahasında hem de ulusal güvenlik stratejisinde ciddi açıklar yaratmıştır. Askeri sağlık sisteminin yeniden tesisi yalnızca idari bir devri değil; kurumsal hafızanın, uzman kadroların, arşivlerin, eğitim müfredatının ve askeri disiplinin yeniden inşasını gerektirir. Askeri hastanelerin yeniden açılması ve askeri tıp eğitiminin yeniden kurulması, ordumuzun operasyonel gücünü artıracak, Mehmetçiğin cephe hattındaki güvenliğini güçlendirecek, savaş ve kriz zamanlarında ulusal güvenliğimizi tahkim edecektir. Bu bağlamda yapılacak düzenleme, askeri sağlık sisteminin yok edilmesiyle açılan yapısal boşluğun telafisi için atılması gereken zorunlu bir adımdır. Bu bilgiler ışığında 2016 yılında kapatılan askeri hastanelerin Milli Savunma Bakanlığı çatısı altında yeniden açılması, askeri sağlık sisteminin yeniden kurulması ve askeri tıp eğitiminin ihyası amacıyla hazırlanan kanun teklifimizin kabulü büyük bir gereklilik arz etmektedir. H4/ <?-