Teklifi verenlerin neden gerekli gördüğünü anlattığı bölüm (teklif metninden).
Gerekçeyi oku
Çocuklar, ceza mevzuatında düzenlenen birçok suçtan doğrudan zarar görmektedirler. Kimi
zaman sadece suçun tanığı dahi olmaları hayatlarında telafisi mümkün olmayan zararlara yol
açmaktadır. Kimi zaman ise en yakınındaki insanların, onlara bakmakla yükümlü olan kişilerin haksız
#iillerine maruz kalmaktadırlar. Haksız fiillerden en sık karşılanan ve soruşturulmayan, cezasız kalan
“kötü muamele”dir.
Kötü muamele Türk Ceza Kanunu'nun 232. Maddesinde yetişkinler ve çocuklar için farklı
düzenlenmiştir. Madde uyarınca aynı konutta birlikte yaşadığı kişilerden birine karşı kötü muamelede
bulunan kimse, iki aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılırken, idaresi altında bulunan veya
büyütmek, okutmak, bakmak, muhafaza etmek veya bir meslek veya sanat öğretmekle yükümlü
olduğu kişi. üzerinde, sahibi bulunduğu terbiye hakkından doğan disiplin yetkisini kötüye kullanan
kişiye, bir yıla kadar hapis cezası verilmektedir. Düzenleme ilk bakışta çocuklar söz konusu olduğunda
cezanın fazla olması yani bir başka deyişle suçun nitelikli hali olarak düzenlenmiş olması sebebiyle
çocuklar lehine gibi yorumlanmaktadır. Ancak yetişkinler için gözetilen alt sınır olan iki ay
düzenlemesi, çocuklar için düzenlenmemiştir. Madde ilk olarak bu bakımdan değiştirilmeye
mahkumdur. Maddenin lafzında ise “sahibi bulunduğu terbiye hakkından doğan disiplin yetkisi” diye
bir yetki tanınması ve devamında suçun oluşabilmesi için “kötüye kullanma” şartının düzenlenmiş
olması bakımından problemlidir. Nitekim çocuklara yönelik şiddet bu madde: sayesinde, . terbiye
hakkından doğan disiplin yetkisinden kaynaklı olduğu ve bunun kötüye kultanılmadığı savunması ve
savcı ve hakimlerin bu yorumu sebebiyle cezasız kalmaktadır.
Ayrıca yetişkinler için fiziksel bütünlükleri ve insanlık onurları çerçevesinde bir istisna
içermeyen maddenin, özel koruma önlemleriyle gelişimlerini olumsuz etkileyecek her türlü şiddetten
yasal olarak korunması gereken çocuklar için “disiplin yetkisi” kavramın kullanması çocukları
korumada bir negatif bir ayrımcılık yaratmakta ve yasal koruma önünde eşitsizliğe sebep olmaktadır.
Yukarıda da açıkladığımız sebeplerle madde çocuğa yönelik şiddeti yasaklamaması ve hatta
cezasız kalmasına yol açması bakımından. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi başta olmak
üzere çocuk hakları alanındaki uluslararası normlarla uyumsuzdur.
Bahsi geçen maddenin ikinci fıkrasının düzenleniş şeklindeki hata bir başka deyişle lafzi yorumdaki
anlam yasa yapıcının algısını ve hali hazırda hukuk uygulayıcılarının algısını etkilemiştir. Çocuğa
yönelik şiddet, kendisini fiziksel bakımdan koruyamaması, çocuğun insanlık onuruna saldırı olması ve
kalıcı hasar bırakılması bakımından daha fazla cezalandırılması gerekmektedir.