Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Son yıllarda toplumda yaşanan dejenerasyon, hayatm her alamna sirayet etmiştir. Toplumsal yapının yeniden güçlenmesi ve sağlıklı bir şekilde toparlanabilmesi için ailenin önemi tartışmasızdır. Aile yapısı güçlü olan milletler, geleceklerine daha güvenle bakabilmektedir. Ailenin güçlenmesinin temel yolu ise "ayaklarımn altına cennet serilen" kadınlarımızın hem aile içinde hem de toplumsal yaşamda ekonomik ve sosyal açıdan desteklenmesinden geçmektedir. Türk toplumu her ne kadar ataerkil bir aile yapısına sahip olarak bilinse de özünde birçok toplumda olduğu gibi anaerkil bir dengeye de sahiptir. Çocuğım yetişmesinde en büyük sorumluluk anneye aittir. Çocuk; annenin rehberliği, sevgisi ve içinde bulunduğu çevreyle birlikte şekillenir. Bu nedenle annenin ve kadının toplum içindeki konumu, sağlıklı ve bilinçli nesillerin yetişmesinde hayati bir rol oynamaktadır. Atalarımızdan miras aldığımız ve binlerce yıllık tarihsel birikimin süzgecinden geçerek günümüze ulaşan kültürümüzün gelecek nesillere aktarımı da büyük ölçüde annelerimiz sayesinde mümkün olmaktadır. Bu sebeple anneyi güçlü kılmak, kadını güçlü kılmak zorundayız. Kadınlarımızın zihnindeki geçim kaygısını ve gelecek endişesini ortadan kaldırmak, sadece bireysel değil toplumsal bir sorumluluktur. Ayrıca çocuğun anneye en çok ihtiyaç duyduğu 4-5 yaşma kadar çocukla anne bir arada kalmalıdır. İlgili kanunlarımızda gerekli düzenlemeler yapılarak çalışan annelerimizin de en az 4 yaşma kadar çocuklarıyla bir arada kalmaları sağlanmalıdır. Son yıllarda nüfus artış hızımızın 1,48 seviyesine kadar gerilemiş olması; toplumun kendini yenileme eşiği olarak kabul edilen 2,1'in altına düşmesi anlamına gelmektedir. Bu durum, içinde bulunduğumuz zorlu coğrafya göz önüne alındığında milletimizin geleceği açısından ciddi bir alarm niteliği taşımaktadır. Bu nedenle nüfus artış hızının ivedilikle artırılması gerekmektedir. Bu doğrultuda aşağıdaki sosyal ve ekonomik desteklerin hayata geçirilmesi önem arz etmektedir: • • Sosyal güvencesi olmayan her anne adayı kadımn, evlendikten sonra sosyal güvenlik primleri devlet tarafından karşılanmalı; ayrıca asgari ücretin dörtte biri oramnda düzenli destek sağlanmalıdır. Uç çocuğa kadar, her bir çocuk için asgari ücretin dörtte biri oranında çocuk yardımı verilmelidir. Böylece üç çocuklu bir anneye toplamda bir asgari ücret tutarında destek sağlanmış olacaktır. • Üçüncü çocuktan sonraki her çocuk için ilave destek mekanizmaları devreye sokulmalıdır. • Annelerin çocuk bakımı konusunda yükünü hafifletecek kreş destekleri sağlanmalı; çocukların eğitimiyle ilgili giderlerde ailelere ek destekler sunulmalıdır. • Ev hanımlanna emeklilik hakkı tanınmalıdır.