Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Türkiye'de emekliler, uzun yıllar boyunca çalışma hayatına katkı sunmuş, sosyal güvenlik sistemine prim ödemiş ve ülke ekonomisinin büyümesinde önemli rol oynamış bireylerdir. Ancak günümüzde emeklilerin büyük bir kısmı, artan enflasyon, hayat pahalılığı ve gelir dağılımındaki bozulma nedeniyle ciddi geçim sıkıntılarıyla karşı karşıya kalmaktadır. Çalışma yaşamları boyunca ülke ekonomisine katkı sunan ve sosyal güvenlik sistemine prim ödeyen emeklilerin, yaşamlarının bu döneminde ekonomik güvenceden yoksun kalmaları kabul edilemez bir durumdur. Sosyal devlet ilkesi, emeklilerin yalnızca temel ihtiyaçlarını karşılayabilmelerini değil, aynı zamanda insanca ve onurlu bir yaşam sürdürebilmelerini de güvence altına almayı gerektirir. Emeklilere dini bayramlar öncesinde ödenen ikramiyeler, başlangıçta önemli bir destek unsuru olarak hayata geçirilmiş olsa da zaman içerisinde enflasyon karşısında değerini büyük ölçüde kaybetmiştir. Mevcut uygulamada ikramiye tutarının belirlenmesinde kalıcı ve nesnel bir ölçütün bulunmaması, bu ödemelerin ekonomik gerçeklikten kopmasına ve emekliler açısından belirsizlik yaratmasına yol açmaktadır. Bayramlar; toplumsal dayanışmanın güçlendiği, paylaşma ve birlik duygularının pekiştiği özel zamanlardır. Emeklilerin bu dönemleri ekonomik kaygılarla geçirmek zorunda kalması, sosyal adalet anlayışıyla bağdaşmamaktadır. Bu nedenle bayram ikramiyesinin, güncel ekonomik koşulları yansıtan objektif bir kritere bağlanması zorunluluk haline gelmiştir. Bu düzenleme ile, artan harcamalar karşısında zorlanan emeklilerin ekonomik yükünün hafifletilmesi; özellikle gıda ve barınma gibi zorunlu ihtiyaçlarını daha kolay karşılayabilmeleri hedeflenmektedir. Aynı zamanda emeklilerin bayramları maddi sıkıntıların gölgesinde değil, toplumsal dayanışma ve huzur içinde geçirebilmeleri amaçlanmaktadır. Bu kanun teklifi ile; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında yapılan bayram ikramiyesi ödemelerinin, ödeme yılındaki net asgari ücret tutarı esas alınarak belirlenmesi ve bu suretle ikramiyenin güncel ekonomik koşullara uyumlu hale getirilmesi öngörülmektedir. 5: CHP 1923