İcra ve İflas Kanunu ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Türkiye Cumhuriyeti, anayasal düzenin temel taşı olan sosyal devlet ilkesi gereğince, vatandaşlarının ekonomik ve sosyal refahım korumak, gelir dağılımında adaleti sağlamak ve özellikle çalışma hayatlarını tamamlamış olan emeklilerimize onurlu bir yaşam sunmakla yükümlüdür. Ancak gelinen noktada, Türkiye'nin kamu maliyesi yönetimi ve sosyal güvenlik sistemi ciddi bir yapısal krizle karşı karşıyadır. 2026 yılı itibarıyla belirlenen 28.075,50 TL tutarmdaki net asgari ücretin, hayat pahalılığı ve enflasyon karşısında emeklilerimiz için bir yaşam standardı eşiği oluşturduğu gerçeği göz ardı edilemez. Buna rağmen, en düşük emekli aylıklarıma bu smırm dahi altında kalması, sadece matematiksel bir hata değil, sosyal devlet ilkesinin bizzat ihlalidir. Bu teklif, emeklilerimizin çalışma yaşamları boyunca topluma sundukları emeğin karşılığmı, - yaşlılık dönemlerinde güvenli ve insanca bir gelirle alabilmelerini sağlamayı, böylece yoksulluk riskiyle karşı karşıya kalan geniş halk kitlelerinin alım gücünü enflasyonist baskılar karşısında korumayı temel amaç edinmiştir. Emeklilerimizin ekonomik refahı, yalmzca aylık seviyeleriyle değil, aynı zamanda mülkiyet haklanmn korunmasıyla da doğrudan ilişkilidir. Anayasa'nm 3 5'inci maddesiyle teminat altma alman mülkiyet hakkı, sosyal devlet ilkesiyle birleştiğinde; devletin, borçlu emekli ile alacaklı arasındaki ilişkide "insan onurunu" koruyucu bir kalkan görevi görmesini zorunlu kılar. Mevcut mevzuatta emekli aylıklarının haczedilemeyeceğine dair açık hükümler bulunmasına rağmen, uygulamada banka hesaplanna yatan tutarlar üzerinden alman hukuka aykırı muvafakatler veya sistemli bloke işlemleri, yasal koruma kalkanını fiilen işlevsiz bırakmaktadır. Borç yükü altındaki emekli, yaşadığı ekonomik baskı sebebiyle iradesi sakatlanmış bir şekilde muvafakat vermeye mecbur bırakılmakta; bu durum, mülkiyet hakkının ölçüsüz bir ihlali haline gelmektedir. Yüksek yargı içtihatlannm da ısrarla vurguladığı üzere, cebri icramn amacı alacağın tahsili olsa dahi, bu tahsil süreci hiçbir koşulda borçluyu ve ailesini mutlak yoksulluğa sürüklememeli, onları sosyal devletin yardımına muhtaç hale getirmemelidir. Bu teklif, bahse konu muvafakatleri geçersiz kılarak ve koruma kalkanını banka hesaplarını da kapsayacak şekilde genişleterek, borçlunun yaşam hakkını ve insan onurunu, alacak hakkımn önünde bir değer olarak tesis etmeyi amaçlamaktadır. Bu düzenleme, emeklilerimizin korunması hedefleriyle birlikte, kamuda genel bir bütçe disiplini ve etik yönetim anlayışının tesisiyle tamamlanmaktadır. Bugün, vatandaşımızın temel ihtiyaçlarım karşılayamadığı bir ekonomik ortamda; kamu kaynaklarının israfa, gösterişe ve verimsiz projelere aktarılması, devletin adalet duygusuna ve kamu vicdanına vurulan bir darbedir. Kamu yönetimi, şeffaflıktan uzak, hesap verebilirlikten yoksun bir yapıdan kurtanlmalı; "tasarruf bir tercih değil, anayasal bir görev olarak uygulanmalıdır. Yine, üst düzey bürokrasiden özel sektöre geçişlerde yaşanan etik boşluklar ve denetim mekanizmalarmdaki zafiyetler, kamu yaran ile özel çıkarın iç içe geçmesine neden olmaktadır. Bu teklif; stratejik varlıkların korunmasından ihale süreçlerinin şeffaflaştırılmasına, liyakat odaklı yönetimden etik bariyerlerin inşasma kadar geniş bir perspektifte, devletin ciddiyetini ve şefkatini yeniden tanımlamaktadır. Sonuç olarak; emeğiyle geçinen vatandaşlanmızm onurlu yaşam hakkını güvence altma almak, sosyal adaleti yeniden tesisi etmek ve kamu kaynaklarını rant odaklarından kurtarıp halkın gerçek ihtiyaçlarına tahsis etmek. Cumhuriyetimizin temel sorumluluğudur. İsra; durdurulduğu, hesabın sorulabildiği, hukukun üstünlüğü ve sosyal devlet ilkesinip^kl üzerinde değil hayatın her alanında hissedildiği bir düzen için bu kanun teklifî,/{^i^^ sorumluluğun gereği olarak hazırlanmıştır. Devletin gücü, belirli imtiyazlı kesimldrin:^ zayıfından en güçlüsüne kadar tüm vatandaşlanmn huzuru ve refahı üzerinden ölçlülnYe^